معرفی کانال یوتیوب کانتکست

admin
آخرین بروزرسانی: 8 ماه پیش
کانال, معرفی
0 نظر
بازدید: 23

💕آثار هنری در طول تاریخ، تحت تاثیر «یه چیزایی» خلق شدن و بعدش رو «یه چیزایی» تاثیر گذاشتن. ما اینجا در مورد اون «چیزا» حرف میزنیم… که بهش میگن: کانتکست.💕

🔘معرفی کانال یوتیوب کانتکست، به کوشش و اجرای خانم ندا تولایی
(متن توسط الهام زنجانیان، کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، گردآوری شده است. بهار ۱۴۰۴)

وقتی پسرم کوچک بود، از مجموعه کتاب‌هایی در قطع مربع با عنوان «پسری که…» هر شب برایش می‌خواندم. یکی از این کتاب‌ها با عنوان «پسری که کمک می‌کند»، جمله‌ای جالب، در تعریف “کمک کردن” داشت که از پس این سال‌ها همچنان به ذهنم مانده‌است:
«شما هرگز لذت کمک کردن را درک نمی‌کنید؛ مگر آنکه کمک کنید!»
و حالا،
اینجا،
«شما هرگز لذت تاریخ هنر در کانتکست را درک نمی‌کنید مگر آنکه کانتکست را ببینید!»
خانم تولایی، در کانتکست از تاریخ هنر برای بیننده قصه می‌گوید و چه شیرین و حرفه‌ای و پر کشش!

🔘در کانتکست با ایسم‌ها و سبک‌های مختلف هنری آشنا می‌شویم، زندگینامه‌ی هنرمندانی چون پیکاسو و دیگر چهره‌های برجسته بررسی می‌شود. همچنین به پرسش‌های اساسی و موشکافانه درباره هنر، حواشی آن، و تاریخ هنر، با بیانی روایی و روش جذاب قصه‌گویی پرداخته می‌شود. با روایتی جذاب و روش قصه‌گویی منسجم.
نکته بارز در این روایت‌ها پرسشگری فعال و ربط‌های منظقی در کانتکست است. همچنین نگاه همه جانبه به مقوله تاریخ هنر و نقب‌هایی که به دوران معاصر می‌زند؛ وجه تمایزش با دیگر برنامه های مشابه است.

🔘برای آشنایی با محتوای کانتکست، بخشی از روایت اپیزود ۲۵ آفرینش آدم و حوا اثر میکل‌آنژ*:
اکثر ما نقاشی آفرینش آدم را دیده‌ایم، اما شاید تعداد کمتری بدانند که میکل‌آنژ درست کنار این نقاشی، آفرینش حوا را هم به تصویر کشیده است.
آفرینش حوا هرگز به اندازه آفرینش آدم اهمیت پیدا نکرد، نه در جهان واقعی و نه در سقف نمازخانه سیستین.
آدم، نخستین انسان و نخستین مرد بود، اما طبق متون قدیمی و فولکلور یهودی، او نیاز به یک یار داشت.
پرسشی که مطرح می‌شود این است: نخستین زنی که خداوند خلق کرد، کی بود؟
نه، حوا نبود!

لیلیث، یا حوای اول، بود.
لیلیث عیناً شبیه آدم بود و همتای او، از خاک خلق شده بود، با قدرتی برابر. خداوند این‌ها را راهی کرد تا بروند سر خانه و زندگی‌شان.
مدتی بعد، آدم خسته و شکایت‌مند به پیش خدا بازگشت و گفت: «خدای من، این چه بود؟ این اصلاً با من حرف نمی‌زند، تمکین نمی‌کند. مدام درباره برابری صحبت می‌کند.»

ظاهر آدم از ابتدا با جفتش مشکل داشت، زیرا تصاویری که بین آدم و لیلیث ترسیم می‌شد، منجر به اختلاف شده بود.
لیلیث، که خودش را با آدم برابر می‌دانست، نمی‌خواست تابع او باشد، نه در زندگی و نه در رابطه جنسی. این موضوع برای آدم توهین‌آمیز بود و باعث دعوا شد.

در نهایت، لیلیث از بهشت یا همان باغ عدن فرار کرد و نام خدا را فریاد زد.
آدم هم پس از رفتن لیلیث، نزد خدا شکایت برد.
خدا سه فرشته را به دنبال او فرستاد، اما لیلیث پیغام داد که حاضر است بمیرد تا زمانی که برابری او با آدم به رسمیت شناخته شود.
چرا در این لحظه، خدا تصمیم گرفت به جای آموزش دادن به آدم که برابری لزوماً چیز بدی نیست، دلش را به دل لیلیث بدهد و طرح دیگری برای خلقت او بیفزاید؟

خداوند خوابی سنگین بر آدم مستولی کرد. در حالی که آدم خفته بود، یکی از دنده‌های او را برداشت و جای آن را با گوشت پر کرد.
سپس، از همان دنده، زنی ساخت و او را نزد آدم آورد.
آدم گفت: «این است؛ اکنون، تکه‌ای از استخوان‌هایم و گوشتی از گوشتم.»
(سفر پیدایش، باب دوم)

گرچه در کتاب مقدس به اینکه از کدام دنده آدم استفاده شده است اشاره‌ای نشده، اما در افسانه‌های شفاهی و تفسیرهای مختلف، معمولاً گفته شده است که این دنده یکی از دنده‌های سمت چپ آدم بوده است.
این نکته نمادین است: زن از دنده چپ مرد آفریده شد، نه از سر او، تا سلطه‌طلبی در کار نباشد، و نه از پاهای او، که نشان‌دهنده تحقیر باشد، بلکه از پهلو، نزدیک به قلب و زیر بازو، به نشانه حمایت و هم‌پیمانی.
می‌بینید این موضوع چقدر با وسایل روزگار ما هم‌خوانی دارد؟!😀

📱https://youtu.be/giS7wTEHFus?si=GHVnmqW07OFBeCpr