روزی عقربی میخواست عرض رودخانه را بپیماید، ناگهان چشمش به قورباغه ای افتاد گفت: آقای قورباغه! من عقرب هستم و باید از رودخانه رد سوم تا در آن سوی آب به خانوادهام برسم. اجازه میدهی پشتت سوار بشوم؟
قورباغه نگاهی کرد و گفت: گمان نمیکنم. او گفت: چطور؟ قورباغه گفت: تو عقرب هستی و عقرب قورباغه را نیش می زند. اگر وسط راه مرا نیش بزنی و هلاکم کنی چه؟ عقرب نگاهی به او انداخت و گفت: آقای قورباغه کمی از مغزت استفاده کن، اگر تو او را نیش بزنم و بکشم، خودم هم غرق میشوم و من قصد مردن ندارم. قورباغهکمی گیج شد و قبول کرد! پس اجازه داد عقب به پشتش بپرد و شروع به طی کردن عرض رودخانه نمود.
اما در وسط راه ناگهان عقب او را نیش زد. قورباغه برایش باورکردنی نبود و در حالی که در آب فرو می رفت فریاد زد: چرا این کار را کردی؟
من دارم میمیرم و تو هم خواهی مرد، چرا چنین کردی؟
عقرب جواب داد: چون من عقرب هستیم و این طبیعت عقرب است که قورباغه را نیش بزند.
نکته: گیاهان و درختان هویت و طبیعتی برای خود قائلند. حیوانات نیز بر اساس نیروی غریزه و طبیعت خود زندگی می کنند. اما سوال مهم این است:
هویت ما انسان ها چیست؟
هویت، تعریف و شناختی است که هر فرد از خویشتن خویش دارد.
اعتقاد به اینکه چه کسی هستیم، هویت ما را شکل میدهد، و پاسخ به این سوال سرنوشت ما را رقم خواهد زد. همه چیز بستگی به این دارد که خود را چگونه میبینیم و ارزیابی میکنیم. همه چیز بستگی به این دارد که خود را با ارزش یا بی ارزش، پاک یا پلید، توانمند یا ناتوان، خردمند یا احمق، خوب یا بد بدانیم. زیرا انسان آنطور که فکر میکند رفتار می کند. فکر، مادر عملکرد ما است. هویتی که برای خود قائلیم تعیین کننده نوع تجربههای زندگی ماست، اینکه:
نیش باشیم یا نوش
مهربان باشیم یا خودخواه
بدرخشیم یا به زبوال بگراییم
حرکت کنیم یا ساکن باشیم
پرواز کنیم یا مثل یک خزنده زندگی کنیم
فاتح باشیم و صعود کنیم یا سقوط کنیم
تاثیرگذار باشیم یا اثرپذیر
رهبر باشیم یا پیرو
قهرمان باشیم یا سیاهی لشکر
خالق باشیم یا مخلوق
علت باشیم یا معلول
همه و همه بستگی به این دارد که چه تصویری از خود داریم و خود را چگونه تعریف می کنیم.
بزرگترین حق، آزادی است و بزرگترین آزادی ما در این است که خودمان تعیین کنیم چه کسی میخواهیم باشیم. اجازه ندهیم هیچ کس و هیچ چیز این کار را برایمان انجام دهد.
به گذشته خود اجازه چنین کاری ندهیم، به شکست ها و اشتباهاتمان فرصت ندهیم که ما را تعریف کنند. به آنچه دیگران در مورد هویت ما گفتند اند توجهی نکنیم.
ما گذشته خود نیستیم، ما آنچه دیگران میگویند نیستم.
ما چیزی هستیم که دوست داریم بشویم، ما کسی هستیم که خودمان انتخاب می کنیم.
امروز این حق انتخاب را داریم که فریاد بزنیم: من امروز با هویتی تازه به دنیا آمده ام. اگر به این انتخاب اصرار ورزید و متعهد باقی بمانید، جهان هویت جدیدتان را خواهد پذیرفت و به آن احترام خواهد گذاشت و بر اساس هویت جدیدتان با شما رفتار خواهد کرد. تغییر هویت از آنچه هستیم به آنچه می توانیم باشیم و شایسته آنیم، کلید دروازه بهشت است.
کتاب: عظمت خود را دریابید اثر وین دایر
گردآوری: پریسا مشکین پوش
