داستان پندآموز

نجات عشق “عشق از ژرفای خوبش آگاه نمی‌شود جز در لحظه جدایی.” جبران خلیل جبران   جزیره ای بود که تمام احساسات در آن زندگی می‌کردند. شادی، غم، دانش و همه عواطف دیگر به علاوه عشق. روزی به همۀ آنها

َمن در امنیت هستم . در هر لحظه از زمان این فرصت را داریم که ترس یا محبت را انتخاب کنیم. در لحظه های ،ترس خورشید را به یاد میاورم زیرا حتی هنگامی که ابرها برای لحظه ای آن را

سلام به ماه خاتونیای عزیز ما امروز اومدیم با یک مقاله شکرگزاری جدید پس برای خواندن عبارت تاکیدی شکرگزاری تا اخر این مقاله همراه ما باشید. وقتشه که به حقیقت خودت بیدار بشی و به یاد بیاری که چه کسی

روی پای تر باران به بلندای محبت برویم در به روی بشر و نور و گیاه و حشره باز کنیم. “سهراب سپهری”   ما شاعری داریم بنام “سهراب سپهری” شعرهای او نه مداحی‌های حاکم پسند است و نه فحاشی‌های مخالف

من یک نور درخشان هستم . بدن من یک معجزه است .بدن مردمان دیگر نیز معجزه است. بدن های‌مان میدانند که چگونه در دست حوادث قرار میگیرند، چگونه باید استراحت کنند. و چگونه باید تجدید قوا نموده و دوباره به

«ما تنها مسئول کارهایی که انجام می‌دهیم نیستیم، بلکه مسئولیت کارهایی که انجام نمی‌دهیم نیز بر دوش ما است.» “مولیر” گروهی از بچه‌ها در نزدیکی دو ریل راه آهن، مشغول با بازی کردن بودند. یکی از این دو ریل قابل

من تغییر یافتن را دوست دارم . با راه و روش‌های متفاوتی میتوان روح خود را پرورش داد و به سوی معنویت گام برداشت. شاید با حضور در یک جلسه روحانی یک اتفاق یک رنج و یا از دست دادن